Nussknacker jóladansleikurinn er gaman- og spennandi hefðardagur fyrir fólk allra aldurs. Þar er fjallað um litla stelpu sem heitir Klara og fær Nussknacker maríuna af óþekkta bróður sínum Drosselmeyer. Klara ferðast síðan á galdralega ferð til Sætislandsins, sem hefur verið þekktur staður fyrir mörg og mörg kynslóðir þar sem fjölskyldur heimsækja og hitta þá sæta börnin og fullorðnu sem hafa verið dýrbarátt í aldir saman. Þessi elskaða sögustund er sýnd á sviði með áhrifaríkum dans, lifandi klæðnaði og stórkostlegum sviðsmyndum.
Það er ekki auðvelt að kenna þessari fáni sögu líf. Dansarar æfa í áratal til að laga hreyfingar sína og kenna persónum líf. Frá græðilegu sykurplömmu dögginni til hræðilega músakonungsins, bera allir persónurnir eitthvað til sögunnar. Fagrandi settin flýta áhorfendum í snjólandsögunna, fulla af snjóklukkum, blómum og svo auðvitað klassíska nussnepnum.
Fyrir marga er að fara í Skrípufressuna mikil fjölskylduvenja á jólum. Hvort sem hún er sýnd á sviði í nærum sviðslistahöll eða í sjónvarpinu heima, þá gefur hennar gíslandi hlutverk veikuna í jólatíðinni lif. Ég held að fólk gangi í balett fyrir fyrsta sinn, að minnsta kosti einu sinni, til að horfa á Klöru ferðast á Súðurlönd og hitta allar þessar frábæru persónur og flottu dansa.
Það sýrilega tónlistin í Skrípufressunni fyrir sjálfa sig er mikil ástæða fyrir því að margir njóta þessa baletts. Hún er skrifuð af Pjotr Iljitsj Tjajkovskí og inniheldur þekktar tónleikar eins og „Dansur Súðurplómufýrinnar“ og „Valsur Blómanna.“ Þessi fallega tónlist býr til gíslandi andrými í hverjum einstökum sviði og áhorfendur elska að vera hluti af sögunni á ný ár eftir ár.
Þær gamlir stafirnir í dansleiknum Nussknackers eru einhver besta hluti sýningarinnar. Frá því hraðaða prinsnum Nussknacker til þess listuga Harlekins, er hver einstaklingur. Sérstaklega yngri fólk í áhorfendum mun gleðjast yfir þeim snilldarmyndum músanna og græðilegum dansi snjókornanna og blómanna.