Is é staitsean criamhaineach an t-ainm ar an gceardlacht éagsúla seo den ealaín. Tá siad difriúil de réir cuma agus méid, agus tagann siad i go leor éagsúlachtaí, agus a bheith ar fáil ar fud an domhain. I n-omós seo, foghlaímfidh muid faoi shaibhreas na n-oiriún criamhaineacha, faoi chéardlacht a gcruthaightear iad agus faoi na hoireagáin a gcuireann siad i gcrích do chultúir éagsúla.
Táirgí áille ealaíona, tá státuaí cearamach ar fáil do phobal agus i úsáid ar bhealaí nach mbeadh duine ar shuí siad roimhe seo caoga bliain ó shin - i dteachtaí, i muithreacha, i ghalairí. Tá siad ar fáil i gcoirp éagsúla agus i ndeisíneanna, agus insíonn gach leagan a scéal féin. Tá roinnt státuaí déanta as ainmhithe, san áireamh éin agus capall, agus tá daoine eile mar ríthe agus banríonaí ann. Ar gach aon dul sa bhfuil siad, tá státuaí cearamach agus cócaireacht thar barr breathnú orthu, agus dá bhrí sin, tá ceann anseo a thig le heolas amach éadrom air.
Ní éasca státseanna criomhail a dhéanamh. Teastaíonn sgoil agus toil mhór chun an t-í le cloí, chun na sonraí beaga a chur leis agus chun an dearadh deiridh a phaintiú. Is iad an t-ochtóirí na h-ealaíontóirí a dhéanann státseanna criomhail. Caillfidh siad blianta ag foghlaim chun na healaíne áille seo a chruthú. Agus tá gach státse criomhail déanta de lámh go grá, mar sin is é an t-earra speisialta é a bheith in possessiúntacht.
Níl státúidí criomhacha ar thaisce ealaíne go hierarch — uaireanta is iad siad na cinn cruinn chomh maith leis an stair. Déantar státúidí go leor chun cuimhneamh ar imeachtaí nó daoine ón aimsir seo h-arda. Mar shampla, léiríonn roinnt státúidí na ndéitheanna sna seandálaí, ach cuimhneann státúidí eile ar laochra agus ar laochra an chéadna. Mar sin féin, is féidir linn na scéalta a aistriú chuig na gclainn agus na gclann ina dhiaidh sin trí na státúidí a dhéanamh as criomh.
Tá an t-ioncam státúidí criomhacha déanta againn go mall agus go maith. Tosaíonn an sculpthóir trí an t-íde a chur ina bhfuil an fhoirm cheart, ag baint úsáide as uirlisí speisialta chun súile, gruaig agus éadaigh a chur leis — fiú na bpéinteanna. Nuair a bheidh an státúd cruthaithe, cuireann siad é sa tineal, nó sa tineal an-tobhach, chun an t-íde a bheith teo agus a bheith láidir. Ansin, péntear an státúd le glasraí gheala, dathúla chun a bheith go hóglach. Tarlaíonn an t-ioncam seo i rith seachtaine nó fiú mí, ach is é an toradh atá ann go hiontach.
Tá ionraicíocht ar leith le bheith ag na riochtanna criamhaineacha i gcultúir éagsúla ar fud an domhain le blianta mílte anuas. Tá siad le fáil i gceardlanna reiligiúna, measartha mar gheall agus iarratas orthu a bheith taispeáinnte ag an gcéad ócáid. I gcultúir áirithe, smaointear go bhfuil roinnt staitseanna criamhaineacha breáite, agus in eile, úsáidtear na hainmneacha seo chun na sinsear a chur in iúl. Is as aon áit éagsúil iad, na staitseanna criamhaineacha, agus an cuid is fearr faoi, is é sin go bhfuil siad cáiliúil ar fud an domhain chomh maith.